#FreeMexicania

picture1

Het is zover. Ik geef eerlijk toe dat ik erg lang gehoopt heb dat het allemaal maar een boze droom zou zijn. Dat de republikeinse partij een misschien niet erg elegante oplossing zou vinden, maar toch een manier om deze ellende te vermijden. Het heeft niet mogen zijn. Het instagrambeeld van Moby vat het  – wat mij betreft – perfect samen.

Ik ben dan ook links krapuul dat geen verstand heeft van economie en democratische besluitvormingsprocessen. Lees verder

2017: Angst en Durf

courage-is-resistance-to-fear-mastery-of-fear-not-absence-of-fear-mark-twain

Fear and Courage

Het jaar is nog maar net begonnen. ik stuur geen nieuwjaarskaartjes, of briefjes. Maar ik wil wel dat het jullie in 2017 erg goed vergaat. Dit is dan maar zo’n beetje mijn nieuwjaarsbrief, met goede voornemens.

Ik zag veel van de normale wensen passeren. Warmte, succes, geluk, goede gezondheid. Het werd gehoopt en gewenst. Misschien volstaat dat niet. Lees verder

Het Tsjevenballet

janus

Ik kom uit een Vlaamsnationaal nest. Laat het geweten zijn. Bij ons thuis werd er altijd meesmuilend gedaan over de ‘tsjeven’. De CVP vroeger, CD&V nu. Een machtspartij en ook een partij van en/en/of/of… standen, machtsblokken, belangenverdedigers, er moest altijd geschipperd worden, een beetje de mening naar de wind zetten, hoe het allemaal uitkomt. Lees verder

Over ambtenaren en duidelijkheid

human-kind-300x300

 

Vorige woensdag heb ik een stukje gepleegd in De Morgen waarover nogal wat commotie ontstaan is.  ‘Burn-Out bij ambtenaren, yeah right!’.  Onmiddellijk regende het reacties.Helaas, niet altijd van de fijne soort. Een hele mooie van Sarah Jane en eentje die volgens mij deel uitmaakt van het probleem, geschreven door Luc Hamelinck, in een waarschijnlijk goedbedoelde poging om het voor de ambtenaar op te nemen.

Los van de verbale agressie, de ‘kick in de balls’, het ‘mes door het hart’ en  en veel reacties die redelijk ver van de pot gerukt waren, moet er eerst één ding gebeuren. Lees verder

Horrible people!

 

Het overkomt mij wel eens dat ik bij het krieken der dagen door de sociale media struin. Mild vertier, hier en daar wat ergernisjes. Veel hoeft het allemaal niet te betekenen.  Vanochtend botste ik daarbij op dit filmpje. Lees verder

Mannen zijn prutsers!

dingen die mijn man niet weet

dingen die mijn man niet weet

Jongens. Heren. Mannen… wij zijn prutsers! Het blijkt nog maar eens.  Ik ben – zoals u wellicht weet – een fervent  maar onregelmatig lezer van de Libelle. Zowel de Nederlandse als de Vlaamse. Goed gemaakt boekje en het verschaft inzicht in de zieleroerselen van de sterke, zwakke kunne. De vrouw, dat onnavolgbare schepsel.  Lees verder

Hipsters zijn ook maar gewone mensen…

chewing gum table

chewing gum table

 

Het was toeval. Ik liep een goede vriend tegen het lijf. Een man met mooie principes, uitgesproken zachtheid in zijn omgang met mensen, een schoon exemplaar. Ik was op zoek naar koffie.

De stad waar wij beiden ons thuis voelen, heeft een breed scala in de aanbieding. Van hipsterbar tot ballentent. Lees verder

Live.. vanop de boekenbeurs…

IMG_7402

Ik weet niet hoeveel meer ik kan doen. Ik zit hier, ik deel graag mijn uitzicht met u. Het is niet echt iets om depressief van te worden, mensen lezen nog, of zijn geïnteresseerd in boeken… Dat is het goede nieuws.

Nu moet ik ze alleen nog geïnteresseerd krijgen in mijn/ons boek.

De interacties tot nu toe beperken zich tot…

‘Goh, waar zijn hier de wc’s? ‘

‘Zeg, diejen boek van Eddy Merckx, stot dor hen priz up!’ Lees verder

Impromptu Signeren, Boekenbeurs vrijdag 6/11/2015

Luster_Smeltkroes_Cover_Final_Low

Gewoon omdat het kan. En omdat ik er nog niet te veel over gezaagd heb. Exact een jaar geleden heb ik mijn eerste boekje gepleegd. Bij Lannoo Campus. Storytelling, verhalen maken merken. Al bij al was dat redelijk succesvol, in  de mate dat we nu al over halfweg zitten in de tweede druk. Het ligt nog steeds op de boekenbeurs, op de stand van Lannoo, en wat leuk is, naast mijn grote voorbeeld, Guillaume. Lees verder

Vroeger komt altijd terug

#blogfrenetiek

Guido Everaert, of Guidooohh – zoals zijn roepnaam in blogland luidt – hing vorig weekend rond op de Gentse Feesten. Het kon dan ook niet anders dat hij op de toen nog niet zo plakkerige keikoppen aan de Vlasmarkt inspiratie opdeed voor een column op demorgen.be. Er zijn zo van die nachtridders die daar 10 dagen lang voldoende verhaal verzamelen om de bezoekcijfers van nieuwssites in komkommertijd op niveau te houden.

De zonnebril op de Vlasmarkt is een surrogaat voor ingebeelde waardigheid

Guido vertelt in zijn stuk dat hij zich als vijftigjarige wat ongemakkelijk zou voelen mocht hij in het ochtendgloren nog aan een Irish coffee zou staan nippen. Laat dat nu net het middelpunt vormen waar de Flashmarkt om draait: waardigheid én leeftijd worden aan de kant geschoven om op te gaan in een collectieve bacchanaliteit.

Heerst er toch wat schroom om all the way te gaan: doe…

View original post 408 woorden meer

Beschadigde mensen

Bittersweet

the bittersweetway.com

 

 

Valentijn. een dorpje met een koffiebar van de betere soort. Geen tien namen voor verschillende varianten gestoomde of geschuimde melk. Kleine koffie, grote koffie,  en wat afschuimsels.  En ‘en passant’ ook niet te beroerd om alcohol te schenken. Het koppeltje stapte binnen. Lees verder

Dagen zonder…Drank

pixshark.com

 

102… 102 fukking kilo’s. Zoveel Guido loopt er op dit moment rond. Op het dieptepunt, of moet ik spreken op het trieste hoogtepunt, van mijn aards bestaan heeft de weegschaal ooit gepiekt op 105kg. Schrale troost, dat het iets minder is. Angstwekkend dat ik weer in die richting evolueer.. Lees verder

Het oude vrouwtje

the-old-lady-in-a-red-coat

George Hodan : Old Lady in a red coat

 

Ze lag op straat.  Ze keek een beetje hulpeloos en ze had pijn, dat zag je. De oude botten doen niet altijd wat het hoofd in gedachten heeft, of is het omgekeerd. Boodschappen, half uit de smaakvol geruite winkeltrolley. Op de stoep.

Lees verder

WC weerzin, een designbrug te ver

de duo-functie

de duo-functie

 

De trouwe lezers weten het. Eens zo af en toe moet er aandacht geschonken worden aan de stofwisseling. Meer bepaald aan de infrastructuur om het proces tot een goed einde te brengen. Het is sterker dan mijzelf, ik weet ook niet waar de fascinatie vandaan komt, misschien heeft het te maken met het proces van afscheid. Misschien is het de anaal-retentief in mij, Lees verder

Elite dating en Wijn

moesel

moesel

Een terrasje aan de Moesel. Lach mij maar uit! Het is een mooie streek, die ik niet kende en ik had er een prachtig weekend met de K-woman. De wijn daar is niet echt mijn ding, al zijn er wel mooie ontdekkingen te doen. Op onze laatste avond streken we neer in één of ander onooglijk dorpje, volstrekt inwisselbaar met de andere dorpjes daar in die regio. Overal witte wijn, overal geruite hemdjes met korte mouwen en verkeerde shorts, maar dat geeft verder niet.

Een koppel kwam aangewandeld, en je kon niet anders dan er naar kijken. Een grote vrouw met nieuwe borsten Lees verder

Pukkels en wisselgeld

pukkelpop voor 5 euro

pukkelpop voor 5 euro

‘Papa, kun je dit eens wisselen?’  Mijn dochter stond met een briefje van 50 voor me.  Uiteraard kon ik dat, ik had Twee twintigjes en een tientje op zak, dus dat lukte. Maar dat wilde ze niet. ze wou  zoveel mogelijk briefjes van vijf!  Want die had ze nodig. Na wat zoeken en prutsen vond ik ze.  dochter blijgezind weg. Een enorme schreeuw volgde vrij snel van op hun slaapkamer, joelen en lachen. Dochters blij, dat is fijn. Lees verder

Schuld en verwarring

André Everaert (1933-2014)

André Everaert (1933-2014)

Ik mag misbruik van u maken. U leest mij, u kent mij onderhand beter dan ik mezelf meen te kennen. Dus mag ik even op u leunen. Zo gaat dat, in mijn kop.

Ik heb het even moeilijk. Verwarring is mijn deel. Ik moet er wat uit gulpen. Lees verder

Afscheid van een oude vriend

spiketerasse de haan Ik heb er op gesakkerd. Ik heb er op gevloekt. Ik heb er mee gelachen ik heb er mee gedold. Hij en ik, dat was een nimmer aflatende botsing van keikoppen. Het is onzeker wie ooit won; als er al een winnaar nodig was. Het was geen strijd, het was meer een continu scherp houden van elkaar.

Ik zal nooit vergeten dat hij op een zomerdag, na een fantastische tocht, uiteindelijk toch neerzeeg en ik heel even, echt heel even, misschien tien minuten, meer niet, het gevoel kreeg dat ik hem fysiek de baas kon blijven.

Ik heb er ook waanzinnig intelligente, absurdistische conversaties en gesprekken meer proberen te voeren. Lees verder

De strijd om de hangmat!

hangmat

Eind februari. De zon schijnt, en ik schrijf dit vanuit mijn hangmat. Waarom niet? Als je er één hebt kun je net zo goed gebruiken, vind ik. Het is heerlijk ontspannen, het zit comfortabel en je kunt al eens een keertje wegdoezelen.

Ik hoor u twijfelen. Februari, een hangmat… Lees verder