Mijn papa was een varken

papa

Of een beer. Of een paard, Hij kon het allemaal zijn.  Als hij na een nacht stappen met vrienden, de hele wereld uitnodigde om bij ons thuis te komen slapen, omdat dat gezellig was, dan was het een varken, een schoon varken, maar een varken. Heerlijk mateloos en met het gevoel dat de wereld van hem en zijn vrienden was.

Als hij werkte, dan kon hij dat als een paard. Zonder omkijken, zonder zeuren, gewoon doen. Hij kon ook gewoon lief zijn, voor zijn vrouw, voor zijn kinderen. niet zeemlief, gewoon lief, in de zin van het goed menen.

Mijn vader was geen hartelijk mens. Hij keek heel streng, niet omdat hij boos was, maar gewoon omdat zijn hoofd zo stond. Mijn schoolkameraadjes hadden er schrik van. ik niet, ik vond hem meer dan ok. Een lieve beer. Hij kwam wel vaak stuntelig bij zijn pogingen om lief te zijn. Ik ken dat, er zit veel van hem in mij. Wij denken dat we met woorden alleen, alles oplossen.

Hij was bovenal een man met een immens respect voor de integriteit van iemand anders.  Op alle vlakken. Hij had geen kinderen, hij had kleine mensen rond zich met fouten in hun redeneringen en die probeerde hij dan weg te werken; maar hij luisterde wel.

Ik schrijf onbewust in de verleden tijd. Hij leeft nog, maakt u zich geen zorgen, maar het is toch niet meer hetzelfde, en het zal allicht ook niet meer beter worden.

Natuurlijk is dat allemaal niet weg, maar het leeft alleen nog in de herinnering. De herinnering van een bevlogen, gepassioneerd politiek beest, met wie je uren dagen kon doorbomen over een onderwerp, onder het genot van bier of wijn.

Het mannetje dat bij mijn moeder in de zetel zit, is slechts bij momenten mijn papa.

Als het over zijn ploeg gaat, en mijn ploeg, Anderlecht, en hoe die stuntelen. Het verbindt ons. Als het over politiek gaat, ook al hebben we dezelfde politieke voorkeur niet. Als ik iets stom zeg, Als ik vertel over mijn zoon, en hoe die worstelt met teksten van Durkheim en ze niet echt begrijpt. Dan zie ik zijn ogen ineens weer helder worden, en dan is er dat opstandige… Het onbegrip van een man die er alles heeft moeten voor doen om een universitair diploma te halen, die een onwrikbaar geloof had in de maakbaarheid van de mens. Ik hoor het hem zeggen : ‘dan moet hij maar wat meer lezen!’.

Maar hij zegt het niet, hij kijkt wat voor zich uit, en vraagt om nog een kop koffie.

Zijn strijd is gestreden, zijn leven geleefd. Ik vraag me af hoe dat moet voelen, opgeven. Zit er nog evenveel vuur in zijn hoofd, in zijn redeneringen? Laat hij het passeren omdat het luisteren voorbij is? Omdat het spreken geen zin heeft? Of wacht hij gewoon tot het over is?

Mijn papa is een schone mens, en ik mis hem bij de levenden.

Advertenties

14 gedachtes over “Mijn papa was een varken

  1. Jullie pa … ik heb van hem geleerd dat je hersens hebt gekregen om ze te gebruiken, dat je je niet moet neerleggen bij wat iedereen denkt, dat je zelf je mening moet vormen, zelfs al wijkt ze af van wat algemeen gangbaar is, dat je moet gaan voor je idealen, dat je met passie moet leven en werken en genieten. Jullie pa, een van mijn mentoren, ik hoop dat het nog een tijd goed met hem gaat.

  2. Knap geschreven, herkenbaar. Mijn schoonvader overleed op 55 jaar en mijn papa overleed op 66, veel te vroeg, ik mis hen allebei, ze zouden me zo veel hebben kunnen vertellen!
    Mijn oudste broer overleed op 69en mijn 2de (groene) broer van 73 (die samen met mij in de jaren 50 in de jeugdbeweging was) is dement en ik kan met hem niet meer praten.
    Gelukkig kon ik dat met mijn moeder en schoonmoeder tot ze 80 werden.
    Oudere mensen hebben wijsheid vergaard en kunnen die doorgeven.
    Met vriendelijke groeten
    Guido Stevens

  3. En er komt een dag waarop we hopen dat dergelijke ‘schone’ woorden worden neergepend door onze ‘klein mannen’… Laat ons hopen. Want naar schijnt – en volgens de Will – doet dat leven…

  4. Mooi verhaal en zo herkenbaar … angstaanjagend ook, omdat wij allemaal oud worden en allemaal onze idealen aan ons zien voorbijgaan.
    Angstaanjagend ook omdat er in zo iemand zijn hoofd ook nog heel veel moet omgaan, dus ook dat geldt voor ons later.
    Angstaanjagend ook omdat ouder mensen ons gewoon een spiegel voorhouden van wat het gaat worden …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s