Beste Dagboek

Sangria & conversatie

Witte Sangria voor Nederlandse dame

Ik heb je verwaarloosd! Dat spijt me. Ik weet het, ik blog te weinig op dit moment.

Dat heeft veel te maken met ‘Het Geheime Project’, waar nogal veel energie en creatieve aandacht heen gaat.

Of met dat  andere projectje:  ‘Over de Grens’. zou het niet leuk zijn mocht ik er in slagen om met elk van die acht bijdrages als ‘meest gelezen’ van die dag te scoren? Dan kan ik misschien meer schrijven voor Nederlandse kranten en/of tijdschriften (ja, dit is een oproep!).

En ja, het broodschrijven eist ook zijn tol. En daar ben ik blij om. Hier en daar je creativiteit ten dienste mogen stellen van mensen die begrepen hebben dat ze goede content kunnen gebruiken voor hun online verhaal, ik ben er blij om.

En toch, beste dagboek, je blijft mijn eerste lief, en ik blijf je trouw.  Het heeft ook wat te maken met vakantieperiodes, de broeierigheid, de plakkerigheid en het daaruit voortvloeiende procrastineren.. Ik doe het straks wel, als het wat minder warm is… Een bijzonder slechte strategie. Gewoon kont op de stoel en schrijven het is nog steeds de beste methode. En niet zeuren over inspiratie.

Of op café gaan, en luisteren. zoals afgelopen zondag.

Komt een Nederlandse vrouw met zwaar puberende tienerdochter op terrasje naast mij zitten. De kelner begroet met ‘goedemiddag’. en het gevatte antwoord van de Dame ‘Nou, goede avond zou ik zeggen, het is tenslotte al bijna 17u. De zon scheen dat het  niet mooi meer was, iedereen had een heerlijk lang middaggevoel, zo’n dag die niet eindigt, maar neen, de puntjes moesten op de i gezet. Ik snap dat niet, maar ’t was nog niet gedaan.

Ze bestelde een witte Sangria. Ik heb het ook ooit eens gedronken omdat ik vond dat het er smakelijk uitzag. Man man… wat een klef spel!

Evengoed, de kelner bracht het gevraagde  waarop de volgende licht absurde en heerlijke conversatie zich ontspon.

‘Ober, wat is eigenlijk het verschil tussen witte en rode sangria?’

‘Goh, wat drinkt ge’t liefst? witte of rode wijn?’

‘Nou, allebei, eigenlijk!’

‘Dan gaat ge’t wel lusten, de witte is met witte wijn gemaakt’ En weg was hij.

Wat hebben we geleerd? Alles wat ik al een aantal keer in die columns geschreven heb, komt hier naar voor. Voor de Nederlander is alles een belevenis, er wordt gereisd om te leren, en er kan over alles geluld worden. Zelfs als je het al besteld hebt, maakt niet uit.

De Vlaming, hij heeft er geen tijd voor. ’t is besteld, hij ziet de relevantie van die vraag niet meer in, en hij gaat voort met zijn werk.

De dame bleef verbouwereerd achter en bestelde in een volgende ronde een portie bitterballen. Ik vermoed dat er een soort panische angst was dat ze met niemand zou kunnen babbelen, en de kelner was haar enige hoop. Ik was een Frans boekje aan’t lezen, de puber dochter werd verder gehypnotiseerd door het mobieltje, bleef over; de kelner. En met hem zou ze praten.  Maar dat lukt niet met knoestige West-Vlamingen in werk-modus.

Ik heb haar uit haar lijden verlost en mijn boekje opzij gelegd, en haar gewaarschuwd dat ze geen ‘Van Dobben’ bitterballen zou krijgen. Meteen wist ik alles over haar leven.

Vermoeiend!

Advertenties

3 gedachtes over “Beste Dagboek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s