’t is gewoon fokking koffie hè!!

(Aan mijn broeders en zusters uit de homogemeenschap bij deze al op voorhand excuus voor het stereotiep misbruiken van een aantal clichés. Ik weet gewoon dat ik het niet zal kunnen vermijden, wegens verregaande ergernis, en dan schrijft het zo lekker weg… Ik bedoel er verder niks mee, en ik reken jullie er absoluut niet bij, laat dat duidelijk zijn!)

Nespresso heeft een nieuwe winkel in de Huidevetterstraat in Antwerpen. Wegens overdonderend succes zullen we maar denken. Ik had het al niet echt op de oude winkel omdat ze er zo ellendig lang over deden om je bestelling af te werken. Het soort jongetjes dat daar werkt heeft meer van doen met gezelligheidsnichten die naar het welbevinden van je chihuaha informeren, dan met bekwaam winkelpersoneel.

Ze tetteren honderduit, zouden graag een strikje rond je fokkietjes binden en liefst van al willen ze vertellen wellek vurrukulluk mooi nieuw truitje ze gekocht hebben voor de party vanavond bij Mathieu en Jean. Het zal me wezenlijk worst wezen, ik wil mijn koffie, ik wil betalen en ik wil weg. Ik wil ook geen experience beleven, met stukjes chocolade en de nieuwste varieteit Arabica. Het ligt aan mij. Ik weet het. Ik zie ook de efficientie niet van het eerst intikken van de bestelling, vervolgens rangschikken van de bestelling op de toonbank, om dan – na zorgvuldig en omstandig controleren – alles mooi in het Nespresso tasje te dumpen en dan samen nog eens de rekening te overlopen. En dat was nog maar de oude winkel, waar het tergend langzaam ging.

Nu is er een nieuwe. Een immens pand, waar ik opgewacht werd door twee (ja, twee) onthaaltrutten die me verwelkomden in hun mooie winkel, alsof ze eigenhandig het geld uit hun portemonnee gepeuterd hadden om het te betalen. De geringbaarde overhandigde me vol trots een kaartje, waarop een nummertje stond (De Gamma was nooit ver weg in mijn user experience, ik wou soms dat ik een zaagje had, en een hamerkeuu, om wat klootjes tot moes te stampeuuuu!). Ik kon volgens hen, op de schermpjes volgen wanneer het mijn beurtje was, en naar welk comptoirke ik dan moest gaan, volgens de lettertjes.

So far so good. Om het wachten aangenamer te maken mocht ik wat rondkijken want er was van alles te zien, servieskes en zo, en ik mocht ook gerust een koffietje drinken… zo verzekerde mij, toptut twee van het olijke duo, dat strak in ’t pak, het onthaal voor zijn rekening nam.

Ik liep door het pand, zag overal mensen landerig en met doffe blik voor zich uit kijkend. Een luchthaventerminal bij staking was er niks bij. Ongeloof, kaartje, scherm, kaartje, zucht, spelen op de smartphone. Luxe en exclusiviteit laat zich betalen, en heus niet alleen met geld.

De coffee corner werd ingenomen door het franssprekend gedeelte van de koekenstad. Net bij ’t binnenkomen had ik er nog twee horen kirren ‘Allez, on va se prendre un café, c’est gratos ici!’ Toen kon ik daar nog meewarig de schouders voor ophalen, omdat ik niet dacht dat het mijn aankoopproces zou beinvloeden. De tristesse was toen nog niet tot mij doorgedrongen.

Ik wandelde terug naar de knaapjes aan de ingang. Ik had nummer 388 en ze waren met vereende krachten bezig met de nummers 355 en 356. Oppervlakkig geteld waren er zes verkopers in het pand, een aantal waren elkaar figuurlijk aan het pijpen en de rest was bezig met het clientèle.

Onze jongens verzekerden me dat het ‘niet langer dan een half uurtje zou duren’, en dat ik gerust wat in de winkel mocht rondkijken. Een halfuurtje!!! Voor koffie?! Toen ik droogweg aangaf dat ik dat al gedaan had, zeiden ze dat ik misschien nog wat boodschapkes kon doen in de buurt, ze zouden dan wel een smske sturen als t aan mij was! Ik ga er niet van uit dat het een doorzichtige truk was om mijn gsm nummerke te krijgen. Ik weet dat er een ‘scien’ bestaat die het wel lekker vindt met dikke heren op leeftijd, maar ik rekende hen er niet bij. Ik had ook bepaald geen zin om te shoppen. Ik ben een vent, ik doe gericht aankopen, de genotsfactor ligt daar tamelijk laag bij.

Zijden reet nummer 2 was dan ook oprecht verontwaardigd dat ik hem zijn kaartje terug gaf, en het pand verliet.

Ik hou van koffie, en van Nespresso, dus ik ga toch proberen om op een positieve noot te sluiten, met wat aanbevelingen: Het is koffie, jongens, gewoon, fokking koffie, geen amber, gewonnen uit de slijmklieren van de koningin van Lombardije. De exclusiviteit zit in de kwaliteit van het product en in slechts zeer geringe mate in het inefficiënt runnen van een winkel. Morsen met tijd, het zal wellicht iets van de superrijken zijn, mij irriteert het.

Doe dus normaal! En beleving, experience, ik geloof dat allemaal wel, maar dat mag niet opgelegd zijn, dat is voor mensen die daar tijd voor hebben. Nu gijzel je iedereen en kun je ’s avonds met wapperhandjes naar je hoofd grijpen, dat het zo druk was, en dat de mensen niet vriendelijk waren! De woorden gloeiende pook, reet, rammen kwamen in willekeurige volgorde in mij op terwijl ik daar stond ‘te beleven’.

‘T is een winkel. Echt waar. Handel daarnaar, en verkoop en richt hem in om maximaal te verkopen, of is de huur zo goedkoop, daar in de Huidevetterstraat?

Dus : ipv twee toyboys om het systeemke uit te leggen, doe dat wat verstandiger. Een ticketdispenser met instore communicatiemateriaal (een bord met tekst dus : ticket nemen, uw nummer verschijnt zo op het scherm. Wenst u enkel capsules aan te kopen dan hebt u geen ticket nodig, begeef u naar de linkerkant van de winkel en bedien u. (bijv)). De mensen kennen dat van de betere slagers, postkantoren, ambtenarenloketten, dat lukt echt wel! Je hebt meteen twee verkopers meer om aan de slag te gaan.

Ten tweede, behandel uw klanten als volwassenen. 3/4 weet met zekerheid wat ze willen. Geef hen een mandje, desnoods eentje ingelegd met goudbrokaat, als je’t per se exclusief wil en laat ze zelf die goddommese doosjes bijeenrapen (aan die linkerkant dus!) en ermee naar de kassa gaan. Denkt u echt dat dat niet zal lukken? Zo kun je gewoon kassa’s openhouden en de meest sociaal geborneerden inschakelen als klantenadviseur bij het bestellen van porselein, koekjes of kaarsjes. Heb je meteen ook nog eens de mogelijkheid om afwisseling te steken in het werk. Kassadienst of lulkut, wat zal het zijn vandaag?

Hoe moeilijk kan het allemaal zijn?

Oh ja, en voor zij die zeggen dat je online kunt bestellen, ik weet het, en ik doe dat ook, maar soms wacht ik te lang en dan zijn ze op. Nu heb ik een pakje Douwe Egberts gekocht. Dat kan toch ook de bedoeling niet zijn? En ja, die express-colli-hoek is een waanzinnig goed idee. Telefonisch of op het web bestellen en een uur later afhalen, dat is de oplossing. Maar communiceer dat dan ook goed op je website. Of toch beter dan nu het geval is.

It’s giving me the blues…

(’t komt allemaal een beetje nors over zeker? 😉

Advertenties

24 gedachtes over “’t is gewoon fokking koffie hè!!

  1. Fantastisch geschreven! Proficiat. Ik kan het me levendig voorstellen hoe het er aan toe ging. Ik zou mijn geduld verloren zijn en ferm gezegd hebben waar het op sloeg.
    Je kan trouwens de capsules kopen van Douwe Egberts die perfect in het toestel passen!! Onlangs op de markt gebracht en verkrijgbaar in Carrefours etc.. In 10 verschillende smaken.
    Succes de volgende keer !

  2. LOLOL!!! Ik had dit stukje ook kunnen schrijven (natuurlijk lang niet zo leuk als jij). Maar goed, dat heb ik wel vaker met jouw stukjes. Zo herkenbaar.

      • Weet je trouwens dat mannen in Nederland heel graag Nespresso cups telefonisch bestellen omdat ze dan altijd een enorm geile stem van een Vlaamse call center medewerkster horen. Echt. Nederlanders zijn dol op het Nespresso call center, alleen al omdat het 100% bemand wordt door Vlaamse vrouwen.

  3. En als je binst de week gaat? Is het daar dan ook zo erg?

    (’t is wel lekkere koffie, dat wel, en makkelijk, je hoeft niks van bonen malen en diktes en waterdruk te kennen om lekkere koffie te hebben, maar die dingen zijn ook belachelijk duur eh? € 0,80 voor een capsuleke, is dat niet wat duur? Voor zo vijf van die dingetjes heb je een zakje senseo pads … En mocht de George dat dan nog persoonlijk komen afgeven, dan zou ik nog zeggen, maar nee eh?)

  4. nu dacht ik dat Amber uit de ingewanden van de potvis werd gewonnen maar blijkbaar is het Royal Jelly 🙂 #confused #
    nieuw themalied voor Nespresso (vervang “milkshake” door “nespresso”):

  5. Als ik te laat ben om online te bestellen, spurt ik naar Maastricht. Ze hebben daar een Nespresso shop in de Bijenkorf. Er staan daar ook rijen wachtenden, maar het aanschuiven duurt nooit echt lang. De mensen achter de balie zijn er zeer vriendelijk en behulpzaam… en als afsluiter krijg je er een gratis kopje aangeboden bij vertrek (ja, gratis in Nederland).
    Mijn ervaringen met de Nespresso shop is dus een uitermate positieve. Misschien moeten wij Belgen maar eens iets aan onze attitude/houding doen. Velen staan met tegenzin hun klanten te bedienen, niet goed begrijpende dat net die klant hun salaris betaalt. De Nederlanders hebben dat wel begrepen. Ze zijn dan ook al eeuwen een handelsnatie.

  6. Doet me denken aan de supermarkt. Gewoon een kassa waar een mens kan betalen zonder stempeltjes, zegeltjes en andere brol … Lang leve de lokale onprofessionele Delhaize: daar vergeten ze het in 80 % van de gevallen te vragen!

  7. In de tijd dat ik heel jouw relaas lees kon ik al 10 senseos gezet hebben. Toch verdomd gemakkelijk dat ze die pads gewoon in de supermarkt verkopen.
    Over de smaak van mijn fokking koffie gaan we het natuurlijk niet hebben 🙂

  8. Nagels met koppen, ik ga danook pertinent niet binnen in zulke winkels waar men klanten behandelt als kleuters en waar je 3 keer meer betaald omdat je een ‘belevenis’ moet meemaken wanneer je iets modaals als koffie wil kopen.
    Tip: ga naar een supermarkt waar je zo’n nespresso-pad kan kopen van een ander merk, goedkoper, sneller, en minstens even lekker.

  9. Ik ben ZO blij dat ik nooit in de val van de Nespresso-tirannie ben gevallen. Guido, spaar 1 keer voor een echt espressomasjien dat bonen kan malen. Ik weet het, fokking duur, maar zo goedkoop in het gebruik. Zo’n capsule kost vlot 4 tot 5 keer zoveel als de beste bonen die je kan kopen. Heb nu een jaar of acht of zo een Krups en ben happy as a camper. Just do it, jong.

    Ciao –M.

    PS Hoe start je een actie op om “onthaaltrut” in de Van Dale te krijgen?

  10. Jaaaaah Guidoooooh, over het Clooney-aspect ga ik zwijgen. Al genoeg over gezegd, vermeld, gezwijmeld, aangehaald enz., dus dat weet je al lang ondertussen. Maar jongens jongens (en meiskes meiskes), een rivier van lachtranen zoekt zich hier nu lillend en trillend een weg naar buiten en mijn stoel smeekt om hem direct op te rapen want die was, door het mee gillen brullen gieren, samen met moi in slappe lach omver gedonderd en ligt daar nu met dubbele kramp . En neen, nikske nors. Re overkomen. Vind ik niet. ‘ t Wel serieus ‘op uw heupen’ gekregen daar, da’s meer dan duidelijk, maar het waarom en het hoe, lezen we graag, zeer graag. Merci voor het leesplezier, de ermee gepaard gaande “lachhysterie” hier èn niet te vergeten de waarschuwing.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s