De zomerzucht

Ik ga dit zo respectvol mogelijk zeggen. Wie mij kent, weet dat ik voor de grootst mogelijke vrijheid ben voor zoveel mogelijk mensen, maar ook voor een stuk verantwoordelijkheid in het uitoefenen van dat vrijheidsrecht. Wie mijn ogen pijn doet, doet mij pijn.

Het is hier en daar al eens opgemerkt. Er zijn kledingstukken die echt niet kunnen. Niet alleen, niet in combinatie en niet ‘in bepaalde omstandigheden’. Gewoon niet!

Toen wij vroeger met het gezin naar Spanje trokken, deed mijn vader van dag één af een hagelwitte Fred Perry tennisshort en dito polo aan. Dat was vroeger geen hip merk, dat was voor oude mensen.

Steevast ging dat de eerste dagen vergezeld van zwarte herenschoenen met donkere kousen. Mijn vader moest immers nog ‘tressé’ beige linnen schoenen zien te vinden, die op dat moment in België niet voorhanden waren. In Spanje wel. Na twee dagen had hij die aan, en drie dagen later was hij ook volledig blaarvrij en zagen wij hem apetrots, met licht beige kousen en schoenen rondstruinen. Zonder kousen was voor de man geen brug maar wel een continent te ver. Not done.

We hebben een prachtige lente achter de rug, en ik ga het niet over de dames hebben deze keer. Heren… in godsnaam, willen we er nu eindelijk eens mee stoppen?

Geruite hemdjes met korte mouwen. Het kan enkel als buschauffeur, en indien vergezeld van dikke gouden armbanden op harige armen. De armbanden moeten voorzien zijn van ronkende voornamen, zoals Jacques of Freddy, en krullerig gegraveerd accorderen met pinkringen (met een nepsteen). In die context is ook een stijlvolle halsketting te verdragen, met een hartje, zweverig gedrapeerd op het exces borsthaar dat weelderig uit het open hemd toeft. In alle andere gevallen, niet doen.

We zakken af. 3/4de broeken, Piratenbroeken, het maakt mij niet uit hoe u ze noemt, zolang u ze maar niet draagt. Het is niet gemaakt voor volwassenen. Ook hier is de uitzondering mogelijk. Als u moddervet, zwart, 15 jaar oud bent en uw vrienden ‘van de hood’ noemen u ‘homey’ dan kan het, mits voorzien van genoeg bling-bling. Schriel, met twee bleitende jong op de getatoeëerde armen, en een 100% polyester lijveke, in het recreatieoord Hofstade is het misschien een status symbool, overal elders een aanfluiting.

Afsluiten doen we met het schoeisel. Hoe moeilijk kan het zijn? Al jaren worden hier polemieken over gevoerd. Dat zou al lang niet meer moeten. Witte kousen… bij sportmanifestaties, in sportschoenen. In alle andere gevallen, niet!

Sandalen met kousen? Moeten we daar echt nog op antwoorden? Niet doen. En al helemaal niet als het blauwe of bruine kousen zijn. Tenzij u een intrede in het klooster voorbereidt.

Als we dit afspreken, dan wordt het voor iedereen een mooie zomer.  En niet in het minst voor uzelve.