Recepties en het gezwets

networking-meeting-of-bus-007

 

Recepties: ik doe dat eerlijk gezegd wel graag. Ik denk dat ik zelfs weet hoe het hoort. Het hele punt is elkaar niet te vervelen. Niet meer, niet minder. Straks details, voor hen, die denken hier iets te kunnen leren.

Het uitgangspunt is simpel : niemand gaat uit vrije wil naar een receptie. Voor sommigen is het ronduit vervelend en staat het haaks op hun wereldbeeld. Voor anderen is het een verzoeking, geconfronteerd te worden met mensen die oppervlakkigheid klaarblijkelijk als credo hebben.Voor nog anderen is het een sociaal aanvaard alibi voor hun drankprobleem.

Onvergetelijk zijn ook de adepten van betere networkingcursus. Ze dartelen rond, een al dan niet imaginaire hitlist in het hoofd en druk noterend op de achterkant van business cards, jachtige blik in de ogen om zeker geen enkele prooi te laten ontsnappen.  Ik heb er ooit eentje gevraagd om mijn kaartje onmiddellijk terug te geven, omdat ik het niet leuk vond dat hij erop schreef, en dat ik vermoedde dat hij niet echt in mij geïnteresseerd was. Zo leren de jonge mensen nog eens iets.

Elke conversatie tijdens een receptie heeft minstens één van drie doelen : elkaar leren kennen, uitzoeken of er iets gemeenschappelijk kan gebeuren waarbij beide partijen voordeel halen, of gewoon elkaar mild amuseren.

Ik ga hierbij graag aan de meer mondainere aspecten voorbij, maar op algemeen verzoek wil ik het daar later wel over hebben, ik denk dan aan flirten, opscheppen, en onzekerheid zaaien. Pure baldadigheid telt ook, of het krampachtig willen drinken om te vergeten dat we opnieuw Leterme als premier hebben.

Waar het om gaat, beste vrienden, is dat ik vooral niet wil verveeld worden. Dat lijkt mij elementair, en ik pas dat principe zelf uitermate rigide toe. Dus geen lange exposés over de relatie tussen je Hays functiewaardering, je loonbriefje en de verhouding tussen je direct reports en je dotted lines. Geen éclatante successen die te maken hebben met hoe je de iso-certificatie in de logistieke departementen hebt doorgeduwd, geen SAP-implementatie perikelen. Ik geloof het allemaal wel, maar geef mij meerwaarde. Mij! Niet jouw ego. Ik doe dat ook, dus het minste dat je kunt doen, is mijn lage drempel voor verveling ontzien.

Converseren is een simpel kunstje.  Het begint bij het nadenken over wie je bent, wat je kan, en wat je niet echt beheerst.  Het heeft ook te maken met het helder kunnen formuleren van meningen, liefst met een ondertoon van beleefdheid en kennis van zaken. Eens je dat vast hebt, en ook een basis vocabulaire tot het jouwe kunt rekenen, mag je je eerste stapjes in de receptie arena wagen.

Denk er ook aan: humor is een talent, weinigen hebben het in die mate dat ze wildvreemden kunnen amuseren. Timing is ook een  talent. Na zestig seconden moet je echt wel op één of andere manier indruk  hebben gemaakt. If not, move on, and keep practicing!

Ik wil alles voor je zijn en betekenen, behalve een  tijdverdrijf. Sta niet tegen me aan te zeiken tot je vermoedt dat er iets beters aan komt. Hou het luchtig, licht, beleefd, en vooral aangenaam. Dan hebben we onze zaken in een minimum van tijd afgehandeld  en houden we beiden een goed gevoel over aan onze ontmoeting. Misschien worden we zelfs vrienden.  Kunnen we dat afspreken de volgende keer?

Advertenties

8 gedachtes over “Recepties en het gezwets

  1. Guido, zoals jij het nu formuleert zou ik er nog geen moment over nadenken je te benaderen. Je schept zodanig veel verwachtingen dat die amper ingelost zouden kunnen worden door mij. De tekst die je hierboven schrijft is de exacte reden waarom ik niet naar recepties dùrf te gaan.

    • oei! dat kan nooit de bedoeling zijn. Ik ben erg benaderbaar en tolerant tegenover timiditeit en schroom hoor 😉 Ik verkies dat veelal boven branie en lawaai. Gewoon doen!

  2. Pingback: Blogkermis: Netwerken | Anne Raaymakers

  3. dag Guido,
    hoop dat ik vanmiddag al je drempels heb ontzien. Je schrijft, zoals de Hollanders zeggen, geinig. Mocht er nog een hoekje in de mediakatern vrij zijn, dan zou ik het onmiddellijk stofzuigen en ter beschikking stellen. Ik kan trouwens een polsen of er daar niks te uur staat. Wat denk je?

    Erik

    • Erik,

      fijn om dat te lezen. De mediakatern is mijn ultieme natte droom. weet alleen niet of ik dat niveau haal… Feel free. De column die ik nu ga posten is verschenen in het december nummer van iAct, het vakblad van de BDMA De Belgische direct marketing vereniging, die verder ook nog drie artikeltjes (1 portret en 2 beschouwingen over CRM en een campagne rond augmented reality) van mijn hand bevatten 😉

  4. Voor zij die daar dan weer in geinteresseerd zijn, ik heb mooie namiddagsessies over elevatorpitches in de aanbieding. Niet duur, en zeer instructief 😉

  5. een aanvulling:
    Oefen voor je naar een receptie gaat eens op volstrekte leken om in 1 minuut uit te leggen wat jij doet en wat jouw bedrijf doet.
    Jouw titel zegt dit echt niet in jou plaats. Zoals Guido schrijft: een heldere formulering!
    En wees voorbereid op de vraag van Guido om even helder te antwoorden op de vraag die nadien volgt: maar wie ben jij zelf!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s