Zo heel af en toe lanceer ik eens een blogkermis, waarbij ik bloggers uitnodig om over een bepaalde topic te posten. De eerste keer was dat op 15/9 zijn, over het thema ‘uit eten’.
Dit is editie 1 van de blogkermis “Uit Eten!”. In totaal werden 9 artikels ingezonden, daaruit hebben we er 9 geselecteerd, gewoon omdat deelnemen belangrijker is dan winnen.
Als je’t allemaal overloopt moet je vaststellen dat Elise Descamps ofwel heel veel over eten te zeggen heeft, ofwel een grote fan van me is…vier, neen vijf van de inzendingen zijn van haar hand, maar zoek er vooral niks achter.Ze is begenadigd en leuk, en ze weet wat ze moet schrijven over eten…
Ik ga verder mijn ontgoocheling niet verbergen over het feit dat een aantal mensen ontbreken die hier zeker een plaats hadden… maar goed, ‘t is de eerste keer. volgende keer beter.
Een verhaal over onweerstaanbare drang, en foto’s in de juiste huisjes, met het juiste voedsel…
Wie eten met familie en zeevruchten combineert heeft altijd gelijk…
Ter voorbereiding van de rijstpap
eigenlijk behoeft deze geen verder introductie, iedereen zou zo’n lijstje moeten hebben en wij zijn allemaal schatplichtig aan melanie devrieze, die bij deze dan toch ook vermeld wordt in het verhaal. 
ok, i’m a sucker. Ik had duidelijk gezegd dat recensies en recepten niet tot het verhaal behoorden, but then again, waarom zou ik het mensen ontzeggen, en waarom zou ik niet bij zijn dat mensen het willen delen. Een succulent gerecht voorwaar…
Mijn restaurant Hier kan ik kort of lang over zijn… eiergerechten… kom op! naast aardappelen gewoon het grote feest in de keuken. En elke rechtgeaarde foodie heeft ooit al eens een koude pizza slice veroberd en dat lekker gevonden. Kan gewoon niet anders!
En toen kwamen er nog twee leuke vrouwen, die ook hun duit in het zakje deden, waarvoor dank! meer dan genietbaar en nog nuttig ook.
Eindelijk, eten en blijven eten, en er niet dik van worden, dit is het recept… uiterst genietbaar bovendien…
Culinaire ontdekkingen Gewoon reizen, ontdekken, proeven, veranderen, en beseffen dat eten en proeven zoveel meer is dan alleen maar koen. alles telt, het moment, de plaats, het gezelschap… lekker eten is feest… ontdekken is alles.
Godzijdank is er dan ook nog een keer een vent die laat zien dat hij wat te zeggen heeft, bij wijlen absurd, nostalgisch, maar leuk…
De Lunch Garden is een sterrenrestaurant
Nostalgie, het wegrestaurant, het heerlijk observeren, daar gaat het om. volkscafés en sterrrenrestaurants, beleving is alles en wie dat capteert verdient het om gelezen te worden.
Ok, ik geef het toe, ik heb zelf ook iets geschreven, gewoon om zeker te zijn dat er toch iets zou gezegd worden. zoveel is duidelijk… Koken of amusant schrijven over ‘uit eten’ blijft een vrouwen domein. Dank je Steven om het mannelijk bolwerk te verdedigen, but we can’t win this one.
Dank je Elise, Saskia en het Aardbeiwormpje, en Steven, als enige vent!
We nodigen hierbij ook alle (deelnemende) bloggers uit om naar deze blogkermis te linken, of een link te leggen naar je favoriete artikels op je eigen blog. Wil je jezelf kandidaat stellen om gastblogger worden voor de volgende editie van deze blogkermis of je eigen blogkermis starten, surf dan naar blogkermis.be
Volgende keer kom ik ook naar de kermis…
Leuke post en nog leukere blog
Sorry dat ik de kermis gemist heb, had een leuke post over de Dame-Blanche op http://creamfox.blogspot.com/search/label/Dame-Blanche die denk ik ook wel in aanmerking kwam.
Erg mooie post, ik moet heel eerlijk zeggen dat ik zelf ook die blogkermis uit het oog was verloren
Een reactie kon uiteraard niet uitblijven. Ik voel niet de neiging om een Guido-fanclub op te richten, en een magazine heb je al…
Het is dus de eerste optie: Als ik schrijf, dan is er veel kans dat mijn inspiratie uit de foodiessfeer komt. Eentje op de spijs! Eentje op het woord! Laat het ons smaken…
Pingback: Veggiemaand « Het leven van een aardbeiwormpje